"do Ciebie Kasiuniu do Ciebie jedziemy

na kowanym wózku Jasieńka wieziemy

Jasieńka, ze złota

otórz, Kasu, wrota

to Ci darujemy."

prawdziwie.
na razie odrobinę, choć mogłabym w pełni - świadomość tego jest dobijająca. zwłaszcza w takich momentach.
nie znalazłam jeszcze lepszego sposobu, ale szukam.
inspiruję się do pewnych działań.
dzień pierwszy.
potrzebuję niejednego papierosa.


zapomniałam już nocy, świt.
każdy zapach jest tak wyimaginowany.
przestań,
leczę się, przecież.


ale przecież Ty nie musisz o tym wiedzieć.
szkoda może nawet, że już Ci powiedziałam.

zjedz mnie, ale wpierw pobaw się chwilę.








mentalnie jestem niespokojna na nowo.
uciekam przed sobą w innych, a potem przed innymi w siebie.
pierdoleni hipokryci.
zgubiłam się w czymś co genialne i z tego nie chcę wyjść. chcę Z TYM wyjść.
niekończące się bagno tkliwej przyjemności.

ból powoli odchodzi od stawu biodrowego.
człowiek, którego nie ma w powietrzu towarzyszy mi z zapachem deszczu.
jest ciepłym śpiącym ciałem
zabij, proszę, moją bezsenność.
to jedno czym mogę zagłuszyć ciszę pośród pozostałych głuchych próśb na domyślsię.


potrafię się zepsuć jakbyś chciał. naprawiać się mogę tylko próbować.