I.

II.

myślę takie banały,
że to musi oznaczać coś niedobrego.














klik

noradrenalina.

więcej dopaminy z domieszką testosteronu.

rany, jak bardzo [...] ...

n i e m o g ę s p a ć .

nic nie rozumiem, ale idę na wieczorny spacer w śniegu.

(dużo śniegu!)

mam jeszcze jednego papierosa.

sprawia mi to tylko część przyjemności.

w brzuchu też mi śnieży.

dopaminanoradrenalina.

---

miesza mi się w głowie, wiedziałam, że tak będzie.

ostrzegałam.

o piątej rano, w grubych, czarnych rajstopach.
i co? tracisz moc, topisz ją w herbacie.
papieros za papierosem, kurwa, jak tęsknię.
p r z e g r a n a   b ę d z i e  k a t e m .


wpadam w siebie, jak Ty wpadasz na wino.
wszystko stało się ideą i jakoś dziwnie nadal nie chce się dokonać transformacja.

mimo, że widziałam i czułam już to wszystko przyjdę ponownie żeby Cię z tego uratować.
ktoś mądrze nazwał to transem. przychodzi o poranku. 
nie jesteśmy tradycjonalistami, nie jemy chleba na śniadanie, karmimy tylko koty a potem wracamy, by zeżreć się nawzajem.
to jest na tyle dobre, że trwa nieskończoność. zawieszamy w niej czasem coś innego, choćby herbatę lub/i papierosa.

- nie wiesz, że z tego się wyrasta?
- wydawało mi się, że juz raz wyrosłam.


zapach schnącego po deszczu asfaltu. uderzające o szybę klucze wydają przy tym preisnerowskie dźwięki. właściwie nie chce mi się myśleć o niczym, więc uruchamiam magnificat Bacha. nie czuję się odpowiednio uduchowiona, ale to tak przyjemnie wprowadza mnie w zimowy nastrój. a teraz tego potrzebuję. 
i leżymy sobie tak, w chłodnej pościeli. jesteśmy jednością, nie poprzez boskośc, a niedoskonałość. mówisz, że nie cierpisz cierpkości herbaty, a ja się usmiecham z moją bezcytrynową słodką. 
[dlaczego słuchamy przy tym Bacha?!]


- omnes, omnes generationes.
- omnes, omnes. et misericordia.

---------------------------

zjeść odnalezione ciało bądź też dać się jemu skonsumować.
wypić ćwiartkę wódki.
przespać cały dzień.

-co czujesz kiedy patrzysz na mgłę?

-taką jak dzisiaj?

-mhm. 

-dawno już takiej nie widziałem, może za rzadko patrzę za okno o czwartej rano. a teraz czuję spokój. lubię mgłę, ale nie wiem czy to dzięki niej.

do zobaczenia w piekle.